Hoe zweverig is zweverig?

“Ja, daar kan ik niet zo veel mee, dat vind ik maar zweverig”. Herken je deze uitspraak?
Maar wat is dat nou eigenlijk zweverig? Volgens de dikke van Dale is het: 1. Onduidelijk, vaag. En 2. Duizelig: ik voel me wat ~. Het is dus iets wat voor mensen niet duidelijk is of iets waar mensen duizelig van worden.

Als ik naar de eerste uitleg kijk, onduidelijk, niet duidelijk, wat zegt dat dan? Mensen willen over het algemeen graag dat iets duidelijk is. Ik koop bijv. een taartje en wil weten wat dat dan kost. Stel het is € 5,-. Dat is duidelijk, dan weet ik wat ik moet doen, namelijk, die 5 euro betalen. Wanneer ik naar de kapper ga dan vertel ik mijn kapster wat ik wil. Mijn haar iets meer in laagjes, puntjes bijknippen, nou, ja gewoon weer lekker vol en fris. Natuurlijk weet mijn kapster wat ze moet doen, maar het is wel al iets minder duidelijk dan die exacte 5 euro. En daarbij, als ik zelf mijn haar zou moeten knippen, zou het voor mij helemaal niet duidelijk zijn, wat ik moest doen. Er zit bij duidelijkheid dus een verschil in de situatie maar ook per persoon is het verschillend wat duidelijkheid is. Wat voor de een duidelijk is, kan voor de ander onduidelijk zijn.

Het feit dat iets duidelijk is voor de een maar niet voor de ander kan ook een gevoels aspect met zich meebrengen. De kapster weet wat ze moet doen, ze is zelfverzekerd en waarschijnlijk ook enthousiast om er het beste van te maken. Positieve gevoelens dus. Zou ik ruilen met de kapster, dan zou ik toch wel een lichte (zo niet zware) paniek voelen. Ik zou bang zijn om het haar helemaal te verknippen omdat ik er geen ervaring mee heb. Vaak roept het onbekende, het onduidelijke, angst op. Soms is dat terecht, soms niet.

Laat ik ook kijken naar punt 2. Duizelig, ik voel me wat zweverig. Voor iedereen is het wel herkenbaar wanneer je na een tijdje zitten zo maar ineens opstaat. Je hoofd tintelt en je voelt je voeten niet. Je bent duizelig. Even diep ademhalen of gaan zitten helpt dan. Dit helpt zo goed omdat je het contact met je lichaam verbetert. Door het zitten is de doorstroming in het onderlijf minder geworden. Ga je dan staan dan moet die stroming eerst op gang komen. Je voelt dus even letterlijk geen grond onder je voeten omdat je, je voeten niet goed voelt. Hierdoor kan de energie, waarmee je, je hebt opgericht, niet zakken, en voel je, je licht in je hoofd, oftewel duizelig.

Dit in je hoofd zitten is bij veel mensen of kinderen bijna gewoon geworden. Door de gedachten en zorgen van alle dag, het vele denken, malen en piekeren, verbruik je een gigantische hoeveelheid energie in je hoofd. Dus je hoeft helemaal geen ‘zweverige’ dingen te doen, om toch te zweven. Het is ook wel eens fijn om te zweven. Want wat denk je dat er gebeurd op het moment dat je rust neemt en je weer bewust contact maakt met je lichaam. Bijvoorbeeld door te wandelen of te zitten en eens goed in en uit te ademen. Dan kunnen deze gedachten letterlijk en figuurlijk zakken. En dan komt het gevoel. En nee, dat is niet altijd zo prettig.

Tijdens mijn therapie of coaching sessies is het altijd een eerste doel, om deze volle hoofden leeg te maken en de gedachten en de gevoelens te laten zakken. Door eerst stil te staan en bewust te voelen, is het zoveel makkelijker om emoties los te laten. Het contact met je (onder)lichaam en de grond is hierbij cruciaal. Enkele werkwijzen die ik gebruik klinken dan misschien ‘zweverig’ het doel is altijd; opnieuw verbinden met jezelf, je lichaam en de grond. Hierdoor kunnen emoties en spanningen van je afglijden.

In mijn geval zijn de “zweverige” werkwijzen er dus altijd op gericht om meer of weer “down to earth” te worden.